**چهارشنبه 10 تیر خاله اینا اومدن....

بعد از کلی کشمکش،قرار شد به دلیل کمبود وسیله،من نخودی شم و خونه خانم جون اینا منتظر بمونم.سحر رفت فرودگاه.اینجوری شد که من روز اول یکی از خاله خانوما رو ندیدم.اما خله جهان و خاله فاطمه هر دوتا قربونی شون رو خونه ی خانم جون انجام دادن و خاله جهان بعدش طرفای غروب رفت خونه خودش!البته قرار بود بمونه که اون مسئله پیش اومد....

**تجربه ی سفر سوریه ی خاله فاطمه رو داشتیم،پس منتظر موندیم تا چمدونش رو باز کنیم.که این کار خیلی طول کشید و باعث شد من شب اونجا موندگار بشم.وای که چقدر اونشب ما خندیدیم!خاله واقعا خیلی جالب خریده بود!همه یه چیز!!!!! خلاصه که اینجوریا!

*فرداییش رفتیم پیش خاله فرح،با دایی جمشید و دایی فرهاد!

**توی این همه گرفتاری،اماده کردن گزارش کار ازمایشگاه ریزپردازنده هم دیگه نوبر بود.

خیاطی هم از همه بدتر!

تا خود ساعت10 شب قبل از اومدن خاله اینا من درگیر بودم!اما در عوض خوب شد هرچند که طبق چیزی که من گفتم درست اماده نکرده بود!

***برای شنبه 13 ام مراسم شام داشتند.هر سه تا باهم.قرار شده بود ساعت 8.30 تا 9 همه حاضر باشن.خلاصه که همه تقریبا اومدن و سالن پر شده بود.تا شام برای همه اومد و تموم شد کارا،ما هم که باید پیششون تا اخر میموندیم،ساعت طرفای 11 شده بود.

**یکشنبه 14 ام هم با بچه ها رفتیم دانشگاه واسه گزارش کار ازمایشگاه ریز پردازنده.تا برسیم دانشگاه، چون اقای فاطمه باهامون بود،قرار شد قسمت ماشین حساب رو بریم کافی نت تا برامون اصلاح کنه.البته ما فقط همون 5 عمل رو نوشتیم.

**ما زودتر از محمد اینا ارائه دادیم.فاطمه بهش گفته بود بذار ما اول بریم..

ما زودتر رفتیم. بازم استاد تا ما رو دید،مسخره بازیش گل کرد. اخه گروه سهیلا اینا داشتن باهاش حرف میزدن.اینجور که میگفت چون گزارش کار ازمایشگاه معماریشون کپی بوده میخواست بندازتشون! منو نگاه کرده،میگه:بازم این مظلوم شد!تا اسم نمره می اد و حرف از درس میشه این مظلوم میشه! یکم از این یاد بگیرین!

خلاصه ستاره و فاطمه که معماری رو پاس کرده بودن،میموند من! ستاره داشت لیست نمراتی که کنار دستش بود رو نگاه میکرد و اسم منو توش پیدا میکرد که از زیر دستش برداشت لیست رو.ازش پرسیدم من چطوره نمرم؟!گفت برگه شدی 13!گفتم خب با نمره گزارش کارم؟!گفت اونش دیگه حالا معلوم نیست!(قیافشو یجوری کرد!)

ستاره همونجا بهم میگه،ولش کن بابا خدا رو شکر کن پاس کردی!

خلاصه نوبت رسید به گزارش ریزپردازنده!گفت:ببینم ماشین حسابتون رو!خلاصه با ترس و لرز نشونش دادیم.بهش گفتیم فقط 5 تا کار انجام میده!بعدش از من یه سوال پرسید.سوالش مزخرف بود و راحت جواب دادم.بعدشم گفت باشه!میتونید برید!

ما از نمرمونو پرسیدیم که به ستاره گفت، برگه شدی 13 با نمره گزارش و پروژه میشه 16...منو نگاه کرد اما به فاطمه گفت خانم... شما هم برگه 13 با نمره و ارفاق 17! بعدش برگشت گفت:خانم ... در کمال ناباوری(من سکته کردم دیگه) برگه شدن 17 و هرجوری که حساب کنیم  20 رو ازم گرفتن!!!

من خندم گرفت اونجا!برگشته میگه:نگاه کنین!بازم میخنده!!!

گفتم استاد: این 20 تازه اون نمره ی درخشان معماری رو بتونه جبران کنه دیگه!هرچند من فکر میکردم هر دو تا رو بشم 15!حالا خدا رو شکر با هم در میشن!

استاد دیگه مرد از خنده!میگه چه خوش اشتها فکر کرده بودی میتونی از من 30 نمره بگیری!! ستاره و فاطمه هم منفجر شدن!

خلاصه که اینجوری دش قضیه ازمایشگاه های ترم اخر...

(البته از مایشگاه معماری رو توی کارنامه بهم داد16 و ازمایشگاه ریزپردازنده هم که 20)

**همون موقعها بود که توی میل هام دیدم که دکتر اکباتانی خبر دادن که ازمایشگاه پایگاه ارائه نمیخواد.فقط فایل فشرده رو برام تا 18 ام به گروه ارسال کنین! خلاصه که 4 روز فرصت داشتیم تا درستش کنیم.

با ستاره 2 روز رفتیم تا تونستیم جمعش کنیم و مثلا یهر وز زودتر هم براش اپلود کردیم!غافل از اینکه نرفته و دوباره شنبه 20 ام رفتم بیرون و اپلود کردم. ازخونه نمیشد اینقدر حجمش بالا بود!

سحر هم همگروهی ما بود که قربونش برم یه بار نپرسید دارن کار میکنین یا نه!

یکشنب طرفای 12 شب بود که میل اکباتانی رو دیدم که اعلام کرده اسم ستاره توی لیست کسانی که کارشون نرسیده قرار داده، اما زا اونجایی که اسم من و سحر نبود مطمئن شدم که فایل رسیده اما از اونجایی که ما اسممونو کامل روی فایل فشرده نزدیم،ایشون متوجه نشدن!براشون توضیح دادم که قضیه چیه...

***بالاخره دایی محمد 2شنبه 22 ام اومد  و با هم رفتیم و گوشی گرفتیم!

*** واسه کاراموزی هم که اول گفته بودن 20 ام علی اکبر پور هست،بعدا معلوم شد 24 میاد.اخرش هم زهذا بهم خبر داد از 22 تا 24 هست.ما هم 23 رفتیم.

البته مجبور شدم 3 بار پرینت بگیرم.هربار یه مشکلی داشت!

صبح 3شنبه رفتیم، اولش  علی اکبرپور رو دیدم،داشت ارائه میگرفت از بچه ها نرم2 رو!یکم منتظر موندیم تا سرش خلوت شه...

ستاره هم دلش مونده بود واسه از پایگاه،که از اونجایی که شماره اکباانی رو داشتم، زنگ زد و پرسید که دانشگاه می این یا نه،که گفت تا 10 دقیقه دیگه دانشگاه هستم...

خلاصه اومد و رفتیم پیشش و گفت که بررسی کرده ولی برای اطمینان بیشتر گفت بیاین تا لیست رو ببینم.خلاصه نگاه کرد و گفت اره بررسی شده!

اما نمرمونو بهمون نگفت!یعنی ما نپرسیدیم..... خدا کنه بهمون خوب نمره بده.من و ستاره که خیلی زحمت کشیدیم براش...

بعدشم رفتیم سراغ علی اکبرپور،یکم گزارش کارهامونو نگاه کرد،از ستاره 2-3 تا سوال پرسید و ستاره هم هول شد!اخرش هم به ستاره داد 19 و به منم داد 20....

رفتیم تا از معاونت اموزش امضا بگیریم و ببریم بایگانی بذارن توی پرونده برامون.از ساعت12 این رئیس اموزش نبود تا ساعت 1.30 که تشریف اورد!!!! دیگه توی اون گرما ما هلاک شدیم رسما...اخرش یادم اومد و پیشنهاد دادم که بهتره بریم کتابخونه چون کولر روشنه اونجا...

البته وقتی هم که اومد برای ستاره ایراد اورد که واسه تو که برگه نیست که منو مورد خطاب قرار داده باشه!!!

اما واسه من درست بود.دانشگاه خودش بهم یه برگه داده بود و  ایشون رو مورد خطاب قرار داده بود!! البته ایشون رو نه! واسه من مهندس بیدریغ،معاون پژوهش رو مورد خطاب قرار داده بودن، که شانس اوردم و همون لحظه اومده بود پیش این معاون اموزش و امضا و گرفتم و بردم دبیرخونه و باقیه ماجرا...

خلاصه توی اون شدت گرما تا اومدیم خونه دیگه 3 شده بود...

***قرارشده کاراموزیرو برای علی اکبرپور میل کنیم .... برگه ی پرینت رو نگرفت!!!

حالا قرار شده شنبه احتمالا بریم و به اون قضیه برسیم....

*** از وقتی کاراموزی رو تحویل دادم دیگه نشستم روی پروژه...

تقریبا میشه گفت تمام فایل هایی که جمع اوری کرده بودم رو خوندم....بد نیستن اما خیلی هنوز ناقصن....

یجورایی دارم پشت هم میذارمشون  تا ببینم در چه قسمتی کمه و چه قسمتی هیچی ندارم...

اینجوری که پشت هم گذاشتمشون یجورایی بد نیست اما هنوز خیلی کمه...

استاد عزززززیزززز من که هیچی حرف نمیزنه.میگم چقدر باشه؟میگه کمیت مهم نیست!فقط کیفیت!!!!!

حالا واقعا نمیدونم 40-50 صفحه واسه پروژه کافیه؟!!!

**خدایا میدونم تو میخوای که بهم کمک میرسه...

اگه تو نمیخواستی اونهمه راهنمایی و کمک واسه کاراموزی بهم نمیشد...

خدایا ی مهربونم ، به همه ی اونایی که کمکم کردن، خودت کمک کن...

مرسی از کمک هات (هم خدا  و هم اونی که یه عالمه کمکم کرد...) خیلی مرسی...

ثمین